Kısıtlar Teorisi TOC
Zincirin gücü, onu oluşturan en zayıf halkanın dayanıklılığı kadardır; darboğazı yönetmeyen bir sistem sadece israf üretir.
Bir üretim bandının veya iş akışının genel hızı, asla en hızlı çalışanın hızına eşit değildir. Aksine, sistemin nihai çıktısı her zaman en yavaş makinenin veya en hantal sürecin (darboğaz) kapasitesiyle sınırlıdır. Kısıtlar Teorisi (Theory of Constraints - TOC), bu basit ancak evrensel gerçeği merkeze alarak, sistemsel iyileştirmelerin doğrudan darboğaza odaklanması gerektiğini savunan sağlam bir analitik çerçevedir. Eğer darboğazı genişletmeden diğer aşamaları hızlandırırsanız, elde edeceğiniz tek şey hızla büyüyen bir ara stok ve tıkanmış bir hattan ibaret olacaktır.
Bu teori, süreç yönetimini bir akışkan dinamiği problemi olarak ele alır. Darboğaz, suyun aktığı borunun en dar noktasıdır. Su basıncını istediğiniz kadar artırın, o dar noktadan geçebilecek maksimum debi bellidir. Sisteminizin verimini artırmak için yapılması gereken; darboğazı tespit etmek, onu maksimum kapasitede çalıştırmak, diğer tüm süreçleri darboğazın hızına göre dizginlemek ve son adımda o engeli kalıcı olarak ortadan kaldırmaktır.